Deprywacją sensoryczną, najlepiej świadczy fakt, że w 1960 roku rejestracja bibliografii na ten temat (Weybrew i Parker) wykazała zaledwie 146 pozycji piśmiennictwa, podczas gdy obecnie pozycje takie liczone są na kilka tysięcy. Mimo prowadzenia wcześniejszych badań nad problemem odosobnienia, dopiero w latach pięćdziesiątych rozpoczęto systematyczne analizy wpływu izolacji bodźcowej na organizm. Do najwcześniejszych prac nad zwierzętami należą prace Hebba, który porównywał między innymi rozwój szczurów bezpośrednio po urodzeniu pozbawionych wzroku, ze szczurami normalnymi. Te ostatnie wykazywały wyższy poziom inteligencji, nie miały trudności z poszukiwaniem pokarmu ani w kontaktach z innymi osobnikami swego gatunku, tak jak szczury pozbawione bodźców wzrokowych. W innych badaniach stwierdzono, że małe szym-panse wychowywane w ciemności przez parę miesięcy po urodzeniu nie mogły nauczyć się posługiwania wzrokiem, w efekcie zaniku wkókien nerwu wzrokowego.

,

Postępy człowieka .