Badania dzieci
Niektóre z tych wniosków zostały potwierdzone w badaniach nad małymi dziećmi. Brak bodźców zewnętrznych we wczesnym wieku nie pozwala na rozwój właściwych dla człowieka mechanizmów, bez których zdolność przystosowania jest upośledzona na resztę życia. Mówią o tym przykłady dzieci zdziczałych w warunkach pozbawiających je kontaktu z innymi ludźmi, oraz dzieci przebywających w monotonnym środowisku. Obserwacje prowadzone nad dziećmi przebywającymi od urodzenia lub w ciągu pierwszych sześciu miesięcy życia w domach małego dziecka, w zakładach opiekuńczych lub w szpitalach, wykazują w wielu wypadkach upośledzenie rozwoju fizycznego i psychicznego (np. mniejszą zdolność myślenia abstrakcyjnego), a w późniejszym życiu nieumiejętność nawiązywania kontaktów emocjonalnych z innymi ludźmi. Wynika to z niezaspokojenia m. in. ich potrzeb poznawczych (decydujących o rozwoju umysłowym) w warunkach mało zmiennego otoczenia, "ubogiego" w informacje i ograniczającego czynności poznawcze. Ostatnio w wyniku badań coraz liczniejsze są głosy psychologów stwierdzające, że rozwój psychiczny dziecka rozpoczyna się od pierwszych chwil po jego urodzeniu i że już dziecko kilkudniowe jest zdolne do uczenia się i reagowania na określone bodźce. Zapewnienie więc małemu dziecku dopływu normalnych bodźców środowiskowych umożliwia jego prawidłowy rozwój.
miałeś wypadek? odszkodowania za wypadek bez nerwów, działamy szybko , Pozycjonowanie strony
Postępy człowieka .